μεταλλακτήρ
μεταλλακτήρ, one that changes
μεταλλ-ακτήρ, ῆρος, ὁ,
- one that changes, μ. πουλύπουν χροός Ion Trag. 36.
μεταλλακτήρ, ῆρος, adj. m. qui change, gén. Ion (Ath. 318e).
Étym. μεταλλάσσω.
μεταλλακτήρ, ῆρος, ὁ, der Verwechselnde, Verändernde, μισῶ μεταλλακτῆρα πουλύπουν χροός, der die Farbe wechselt, Ion trag. b. Ath. VII.318e.