μεταλλικός
μεταλλικός, of or for mines, metallic
μεταλλ-ικός, ή, όν,
- of or for mines, νόμος D. 37.35; δίκαι ib. 37, Arist. Ath. 59.5; ἐργασίαι D.S. 5.36; σκεῦος Hsch. s.v. ξοΐς: -κός, ὁ, miner, PLond. 1.324.6 (ii A. D.): -κή (sc. τέχνη), ἡ, art of mining, Phld. Oec. p.64 J., Alex.Aphr. in Metaph. 353.18.
- II possessing a knowledge of metals, Ptol. Tetr. 13, Procl. Par.Ptol. 20.
- 2 metallic, φάρμακα Gal. 12.208; τὰ μ. Dsc. Praef. 1, Plu. QConv. 2.663c, Meges ap. Orib. 44.24.2; μ. τάλαντα, of the heavy Egyptian talents, Wilcken Chr. 321.18 (ii A. D.).
μεταλλικός, ή, όν :
1 qui concerne le travail des mines, Dém. 976, 24 ; 977, 17 ||
2 de métal, métallique, Diosc. 1 Proœm. p. 2 ; Mégès (Orib. 3, 636 B.-Dar.) ; Plut. M. 663c, 721f ; Aét. 2, 40.
Étym. μέταλλον.
μεταλλικός, 1) auf die Bergwerke bezüglich, νόμος, Dem. 37.35, δίκαι, ib. 36.
2) von Metall, metallisch, Plut. Symp. 4.1.3 M.
2) von Metall, metallisch, Plut. Symp. 4.1.3 M.
μεταλλικός, ή, όν
- of or for mines, Dem. from μέταλλον