μεταλλευτικός
μεταλλευτικός, skilled in searching for metals
μεταλλ-ευτικός, ή, όν,
- skilled in searching for metals: ἡ -κή (sc. τέχνη) the art of mining, Arist. Pol. 1258b31, Oec. 1343a27; μ. ἐργασία PSI 8.962B.28 (ii A. D.).
- II of or consisting of mines, κτῆμα Pl. Lg. 847d.
μεταλλευτικός, ή, όν :
1 qui concerne le travail des mines ; ἡ μεταλλευτική (s. e. τέχνη) Arstt. Pol. 1, 11, 4, l’art d’exploiter une mine ||
2 qui consiste en mines, métallurgique, Plat. Leg. 847d.
Étym. μεταλλεύω.
μεταλλευτικός, zum Aufsuchen des Metalls, zum Bergbau gehörig ; ἡ μεταλλευτική, der Bergbau, Arist. Pol. 1.11 ; – metallisch, κτῆμα, Plat. Legg. VIII.847d.
μεταλλευτικός, ή, όν
- skilled in searching for metals: ἡ -κή (sc. τέχνη) the art of mining, Arist. from μεταλλεύω