μετεωρισμός
μετεωρισμός, rising to the surface
μετεωρ-ισμός, ὁ,
- = μετεώρισις I, Hp. Prog. 9 (pl.); τῶν ποδῶν Arist. IA 711b23; τοῦ ὅλου σώματος ib. 713a23; rising to the surface, of roots, Thphr. CP 1.3.5.
- II being raised up: hence, swelling, Hp. Art. 50.
- 2 μ. γνώμης mental trouble or disturbance, Id. Acut. (Sp.) 14 (γνώμης is prob. interpol.), cf. Vett.Val. 185.20 (pl.); wild thinking, vain imagining, Metrod. Herc. 831.4, 12 (pl.).
- 3 delay, procrastination, PMasp. 32.55 (vi A.D.).
μετεωρισμός, οῦ (ὁ)
I tr. action de lever, Arstt. Inc. an. 12, 10 ||
II intr.
1 action de s’élever, Th. C.P. 1, 3, 5 ||
2 action de se soulever, en parl. de pers. Hpc. 196e ; en parl. de choses, enflure, gonflement, Hpc. 1136c ||
3 fig. exaltation ou excitation de l’âme par (un sentiment, etc.) Hpc. 398, 47.
Étym. μετεωρίζω.
1. het optillen.
2. geneesk. zwelling
μετεωρισμός, ὁ, Erhebung, u. übertr., Erhebung der Seele durch Hoffnung, Mut, Stolz u. vgl., Hippocr. u. Sp.