μονόχηλος
μονόχηλος, solid-hoofed
μονό-χηλος, Dor. μονό-χᾱλος, ον,
- solid-hoofed, E. IA 225 (lyr.).
*μονό·χηλος, dor. μονό·χαλος, ος, ον [ᾰ] dont le sabot est un, qui n’a pas le pied fourchu, Eur. I.A. 225.
Étym. μ. χηλή.
μονόχηλος, einklauig, mit ungespaltenen Hufen, μονόχαλα ὑπὸ σφυρά, Eur. I.A. 225.
μονόχηλος
μονό-χηλος, Doric μονό-χᾱλος, ον
χηλή
- solid-hoofed, Eur.