μονόωρος
μονόωρος, within the space of one hour
μονόωρος, ον,
- within the space of one hour, ἄγειν [τινὰς] μ. PMag.Par. 1.2624, cf. 2450.
μονό·ωρος, ος, ον, qui ne dure qu’un temps, Chrys. 1, 676.
Étym. μ. ὥρα.
μονόωρος, nur eine Zeit, eine Stunde dauernd, erst Sp.
ἄγει γὰρ μονοώρους, ὀνειροπομπεῖ
pues atrae