μονόχροος
μονόχροος, of one colour
μονό-χροος, ον, contr. μονό-χρους, ουν, also μονό-χρως, ων,
- of one colour, freq. in Arist., neut. sg. μονόχρουν HA 558a26, -χρων GA 749a25, 786a28: in pl. always μονόχροα, HA 489b15, Thphr. HP 1.13.1: gen. -όων Arist. HA 519a5.
μονό·χροος-ους, οος-ους, οον-ουν, qui est d’une seule couleur, Arstt. H.A. 5, 34, 1, etc.
Étym. μ. χρόα.
μονόχροος, zsgzn μονόχρους, ουν, einfarbig, Arist. gener. an. 5.6 u. Sp.