οὐσίωσις
οὐσίωσις, substantification
οὐσί-ωσις, εως, ἡ,
- substantification, Dam. Pr. 83 bis, Simp. in Ph. 433.17.
οὐσίωσις, εως (ἡ) action d’appeler à l’existence, Bas. 1, 340 ; 4, 264 ; Chrys. 10, 36 edd. Migne.
Étym. οὐσιόω.
οὐσίωσις, ἡ, das zu Wesen machen, K.S.