παιγνιήμων
παιγνιήμων, fond of a joke
παιγν-ιήμων, ον, gen. ονος,
- = παιγνήμων, Hdt. 2.173; τὸ κομψὸν καὶ π. [τοῦ Σωκράτους] Numen. ap. Eus. PE 14.5.
παιγνιήμων, ων, ον, gén. ονος, qui aime la plaisanterie, enjoué, Hdt. 2, 173.
Étym. παιγνία.
παιγνιήμων, ον, scherzhaft, spaßhaft, Her. 2.173, von Ath. VI.261c τοῖς παιγνίοις ἐπιστήμων erkl.; παιγνήμων bei Suid. u. παιγνίμων bei Schol. Luc. V.H. 2.41 sind verderbte Formen.
παιγνιήμων
from παιγνία
παιγνιήμων, ον,
- fond of a joke, Hdt.