παλάμα
παλάμα, hand
πᾰλᾰμα (-ᾳ, -αι, -ᾶν, -αισι.)
- a hand ἔλπομαι μὴ χαλκοπάρᾳον ἄκονθʼ ὡσείτʼ ἀγῶνος βαλεῖν ἔξω παλάμᾳ δονέων P. 1.44 εἰρεσία δʼ ὑπεχώρησεν ταχειᾶν ἐκ παλαμᾶν ἄκορος P. 4.202
- b met., art, skill ἅντε δόλον αὐτῷ θέσαν Ζηνὸς παλάμαι P. 2.40 esp. dat. s. & pl., σύν τινι μοιριδίῳ παλάμᾳ O. 9.25 θεοῦ σὺν παλάμᾳ (v. l. παλάμαις) O. 10.21. Σίσυφον μὲν πυκνότατον παλάμαις ὡς θεόν O. 13.52 ἁνίχʼ εὑρίσκοντο θεῶν παλάμαις τιμάν P. 1.48 οἷα ψιθύρων παλάμαις ἕπετʼ αἰεὶ βροτῷ P. 2.75 πολλὰ δʼ Αἰγύπτῳ κατῴκισθεν ἄστη ταῖς Ἐπάφου παλάμαις N. 10.5 καὶ πάθον δεινὸν παλάμαις Ἀφαρητίδαι Διός N. 10.65 παντέχνοις Ἁφαίστου παλάμαις Pae. 8.66