παλαμναῖος

πᾰλαμναῖος, ὁ, (παλάμη I.2)

• one guilty of violence: hence, murderer, τινος S. Tr. 1207; one defiled by blood-guiltiness, A. Eu. 448, S. El. 587, Hyp. Fr. 85; ὦ παλαμναίη O miscreant!, of the fox, Babr. 82.6.
• • • 2 as Adj., τῷ π. ξένῳ the abominable stranger, Phryn.Com. 58; ἱκεσίαι a murdererʼs supplications, A.R. 4.709; ἀσπίς Orph. L. 512; π. μόρον ἕξει a miscreantʼs death, prob. in Supp.Epigr. 1.442 (Lydia).
  • II = ἀλάστωρ, avenger of blood, μὴ παλαμναῖον λάβω E. IT 1218, cf. X. Cyr. 8.7.18 (pl.); in full, δαίμονες π. avenging deities, Ti.Locr. 105, cf. Plu. Oth. 1, Jul. Caes. 336b; Ζεὺς π. Arist. Mu. 401a23, cf. Plb. Fr. 98, Poll. 5.131, EM 647.43.

παλαμναῖος, eigtl. der durch seine Hand, παλάμη, Blutschuld auf sich geladen hat, der Mörder ; Harp. sagt τοὺς αὐτοχειρίᾳ τινὰς ἀνελόντας τῇ παλάμῃ, παλαμναίους ἐκάλουν, u. so auch a. VLL ; Aesch. Eum. 448 ; καὶ φονεύς, Soph. Tr. 1207 ; El. 587 ; Sp., auch in Prosa, τὸν προσφέρονυα τὴν κεφαλὴν ὡς παλαμναῖον ἀπεστράφη, Plut. Pomp. 80 ; u. ganz adjektivisch behandelt, παλαμναιόταται ἀραί, die grausesten, Synes.; ὦ παλαμναίη, Babr. 82b. – Auch der Rächer der Blutschuld, Ζεύς, Arist. mund. 7 ; oder der Blutschuldfühner, nach B.A. 193.10 ; vgl. VLL ; θεοί, Poll. 1.24, 5.131 ; Rachegeist, Quälgeist, τὰς ψυχὰς τῶν ἄδικα παθόντων οὔπω κατενοήσατε οἵους μὲν φόβους τοῖς μιαιφόνοις ἐμβάλλουσιν, οἵους δὲ παλαμναίους τοῖς ἀνοσίοις ἐπιπέμπουσι, Xen. Cyr. 8.7.18 ; – παλαμναῖαι ἱκεσίαι, Flehen wegen eines Mordes, Ap.Rh. 4.709 ; – τὸ παλαμναῖον, die Befleckung durch Blutschuld, Eur. I.T. 1219.

παλαμναῖος πᾰλαμναῖος, ὁ, παλάμη

• • Ione guilty of violence, a blood-guilty man, murderer, Aesch., Soph.: —ὦ παλαμναίη oh miscreant! of the fox, Babr.
  • II= ἀλάστωρ, the avenger of blood, Eur., Xen.