παντότολμος
παντό-τολμος, ον,
- = πάντολμος, A. Ag. 221 (lyr.), 1237.
παντό·τολμος, ος, ον, c. πάντολμος, Eschl. Ag. 221, 1237.
παντότολμος, = πάντολμος, Aesch. Ag. 214, 1210 u. Sp., vgl. Lobeck Phryn. 673.
παντότολμος
παντό-τολμος, ον,
= πάντολμος, Aesch.