περιμεμφής
περιμεμφής, blaming greatly
περιμεμφής, ές,
- blaming greatly, v.l. for πολυμεμφής, Arat. 109.
περι·μεμφής, ής, ές, qui gronde fort ou sans cesse, Arat. 109.
Étym. π. μέμφομαι.
περιμεμφής, ές, sehr tadelnd, Arat. 109, v.l. πολυμεμφής.