περιρραγής
περιρραγής, torn
περιρρᾰγής, ές,
- torn or broken round about, AP 7.542 (Stat. Flacc.).
περι·ρραγής, ής, ές [ᾰ]
1 brisé tout autour, Anth. 7, 542 ||
2 largement fendu ou écarté, Clém. 186.
Étym. περιρρήγνυμι.
περιρραγής, ές (s. ῥήγνυμι), ringsherum oder umher zerrissen, zerbrochen, Sp.
περιρραγής
περιρ-ρᾰγής, ές
- torn or broken all round, Anth.