περιττός
περιττός, περιττάκις, περιττεύω, περίττωμα, etc., v. περισσός, περισσάκις, etc.
περιττός, ή, όν, v. περισσός.
1. buitengewoon, uitzonderlijk:
2. buitensporig, overdreven;
3. overvloedig:
4. overbodig, nutteloos:
5. overgebleven; subst.
6. wisk. oneven:
περιττός, att. statt περισσός.