περιτρώγω
περιτρώγω, to gnaw round about, nibble off, purloin
περιτρώγω, fut. -τρώξομαι Luc. Gall. 28: aor. περιέτρᾰγον Ar. Ach. 258:—
- gnaw round about, bite off, v.l. in Arist. HA 605a4, cf. Luc. Tim. 8, etc.; τοὺς δακτύλους Pherecr. 13; π. τὰ χρυσία τινός nibble off, purloin her jewels, Ar. Ach. 258; τῆς ἀρχῆς τοὺς ἀργελόφους Id. V. 672: metaph., carp at, τινα ib. 596.
περι·τρώγω (ao. 2 περιέτραγον, etc.) ronger tout autour, acc. Ar. Ach. 258, Vesp. 672 ; Arstt. H.A. 8, 24, 9 ; Luc. Tim. 8, etc. ; fig. Ar. Vesp. 596.
περιτρώγω, (τρώγω), rings benagen ; übertr., τὰ χρυσία τινός, Jemandes Goldschmuck heimlich vom Leibe wegmausen, Ar. Ach. 276, vgl. Vesp. 596, 672, Luc. Tim. 8 u. öfter.
περιτρώγω
fut. -τρώξομαι
aor2 -έτραγον
- to gnaw round about, nibble off, purloin, Ar.:—metaph. to carp at, τινά Ar.