πλήσμιος
πλήσμιος, filling, satisfying
πλήσ-μιος, α, ον, Hices. ap. Ath. 7.298b, but ος, ον Xenocr. ap. Orib. 2.58.49:—
- filling, satisfying, ἐδέσματα Plu. Tim. 6, cf. Philistion ap. Ath. 3.115d, Ph. Bel. 89.9, Hices. l.c., Xenocr. l.c., Dsc. 5.8; of wine, Ath. 1.32f; τὸ π. satiety, surfeit, Epicur. Fr. 465, Plu. Ant. 24; ἔχει τι π. τὸ πρᾶγμα Agathin. ap. Orib. 10.7.22: neut. as Adv., πλήσμιον διαιτᾶσθαι Ruf. Sat.Gon. 33.
πλήσμιος, α, ον, qui remplit, qui rassasie, Ath. 32f, 298f; Plut. Tim. 6 ; τὸ πλήσμιον, Plut. Ant. 24, satiété, dégoût.
Étym. πλήθω.
πλήσμιος, leicht füllend, sättigend ; Ath. I.32, vom Weine, u. von Aalen, πλήσμιαί εἰσι καὶ πολύτροφοι, VII.298 ; οἱ λύχνοι τὰ πλήσμια τῶν ἐδεσμάτων ὀξυτάτῃ διώκουσιν ἐπιθυμίᾳ, Plut. Timol. 6 ; übersättigend, daher τὸ πλήσμιον, Uebersättigung, Ueberdruß, Plut. Anton. 24 u. öfter, u. a.Sp.
πλήσμιος, α, ον
πίμπλημι
- filling, satisfying, Plut.: τὸ πλήσμιον satiety, Plut.