πλῆσμα
πλῆσμα, impregnation
πλῆσ-μα, ατος, τό, (πίμπλημι)
- impregnation, π. λαμβάνειν Arist. HA 577a30.
πλῆσμα, ατος (τὸ) ce qui remplit :
1 ce qui rassasie, Ath. 111c ||
2 semence, sperme ; τὸ πλ. λαμβάνειν, Arstt. H.A. 6, 23, 3, concevoir.
Étym. πλήθω.
πλῆσμα, τό,
1) was füllt, voll macht, sättigt, Ath. III.111c, als Erkl. von πάνια.
2) Schwängerung, Empfängnis, wie ὄχευμα, Arist. z.B. H.A. 6.23, οὐκέτι λαμβάνει πλῆσμα οὐδὲ κυΐσκεται.
1) was füllt, voll macht, sättigt, Ath. III.111c, als Erkl. von πάνια.
2) Schwängerung, Empfängnis, wie ὄχευμα, Arist. z.B. H.A. 6.23, οὐκέτι λαμβάνει πλῆσμα οὐδὲ κυΐσκεται.