πλησμονή
πλησμονή, a filling
πλησμον-ή, ἡ,
- a being filled, satiety, opp. ἔνδεια, κένωσις, Pl. R. 571e, Smp. 186c; esp. with food, repletion, surfeit, Hp. Aph. 2.4; οὔτε π. οὔτε μέθη X. Cyr. 4.2.40, cf. Phld. Mus. p.62 K.; ἐς πλησμονάς E. Tr. 1211; ἐν πλησμονῇ τοι Κύπρις, ἐν πεινῶντι δʼ οὔ Id. Fr. 895; ἐσθίειν εἰς π. LXX Ex. 16.3: c. gen., τῶν μὲν γὰρ ἄλλων ἐστὶ πάντων π. Ar. Pl. 189, cf. Isoc. 1.20; π. ὑγροῦ Hp. Aph. 7.62; τιμῆς τε καὶ νίκης Pl. R. 586d, etc.; also π. περί τι Id. Lg. 837c; π. ἀπό τινος Luc. Nigr. 33.
- II abundance, LXX Pr. 3.10, Gp. 1.10.8 (pl.).
πλησμονή, ῆς (ἡ)
1 plénitude, rassasiement, satiété, p. opp. à ἔνδεια, Plat. Rsp. 571e ; à κένωσις, Plat. Conv. 186c ; avec un gén. Plat. Conv. 191b, etc. ; Ar. Pl. 189 ; Isocr. 6b, etc. ; particul. action de remplir d’aliments, d’où satiété, Xén. Lac. 2, 5 ; Plut. Phil. 3, Mar. 19, etc. ; joint à μέθη, Xén. Cyr. 4, 2, 40 ; à οἶνος, Plut. Demetr. 52 ; à κραιπάλη, Plut. M. 128a ; ἐς πλησμονάς, Eur. Tr. 1211 ; ἐς πλησμονήν, Spt. Ex. 16, 3, jusqu’à satiété ||
2 abondance, Spt. Prov. 3, 10 ; Geop. 1, 10, 8.
Étym. πλήθω.
πλησμονή, ἡ, Anfüllung, Fülle, Ueberfluß, Sättigung ; Ar. Plut. 189 ; im plur., Eur. Troad. 1211 ; in Prosa : πλησμονὴ γίγνοιτο τῆς συνουσίας, Plat. Conv. 141c, u. öfter ; Gegensatz ἔνδεια, Rep. IX.571e, κένωσις, Symp. 186c ; ἁπάντων, Isocr. 1.20 ; τὰς πλησμονὰς ἀγαπᾷν, 1.46 ; Xen. Mem. 3.11.14 u. öfter, u. Sp., bes. von Uebersättigung mit Speise, Pol. 2.19.4 ; ἡ ἀπό τινος πλ., Luc. Nigr. 33.
Strong 4140
a filling up, satiety: πρὸς π. σαρκός (RV, against the indulgence of the flesh; but ICC, in l., for the full satisfaction of the flesh, op. cit., 276 ff.), Col 2:23.†
πλησμονή, ἡ,
πίμπλημι
- a filling or being filled, satiety; esp. of food, repletion, satiety, surfeit, Eur., Xen.:—c. gen., τῶν ἄλλων ἐστι πλ. Ar.