πλεῖστος

πλεῖστος, η, ον, Sup. of πολύς,

• most, greatest, largest, in number, size, extent, etc., π. ὅμιλος, λαός, Il. 15.616, 16.377, etc.; π. κακόν Od. 4.697; πλεῖστοι ἐπιχθονίων ἀνθρώπων Hes. Fr. 33.1; π. εὐκλείας γέρας S. Ph. 478; φιλοσοφία παλαιοτάτη τε καὶ πλείστη most in vogue, Pl. Prt. 342a; π. τῶν Ἑλληνικῶν φῦλον τὸ Ἀρκαδικόν X. HG 7.1.23, etc.; τῇ γνώμῃ πλεῖστός εἰμι, ἡ π. γνώμη, Hdt. 7.220 (s.v.l.), 5.126; πλεῖστον σχήσειν, as Sup. of πλέον ἔχειν (v. πλείων), Th. 7.36.
• • • 2 with Art., οἱ π. the greatest number, Id. 4.90, etc.; τὸ π. τοῦ βίου the greatest part of . ., Pl. Lg. 718a, etc. (also same gender as the foll. Noun, ὁ π. τοῦ βίου, ἡ π. τῆς στρατιᾶς, Th. 1.5, 7.3); τῇ ὄψει τοῦ θαρσεῖν τὸ π. εἰληφότες Id. 4.34; τῷ πλούτῳ διδοὺς τὸ π. E. Supp. 408.
  • II Special usages: with relat., ὅσας ἂν πλείστας δύνωνται καταστρέφεσθαι subdue the greatest number that they possibly could, Hdt. 6.44; ὡς ἂν δύνωνται πλεῖστα IG 1(2).98.4, cf. 109.10, 113.37; ὁπόσσω κα πλείστω ἄξιος ᾖ Berl.Sitzb. 1927.160 (Cyrene); ὅς κα πλεῖστον διδῷ ἀποδόμενοι Leg.Gort. 5.48; ὡς π. χρόνον Pl. Grg. 481b; ὅτι π. Th. 6.64, etc.: coupled with εἷς (q.v.), εἷς ἀνὴρ π. πόνον ἐχθροῖς παρασχών A. Pers. 327: in comp. sense, πλείστου ἄξια ἢ ὥς τις οἴεται Hp. Art. 57 (but πλεῖστα ἤ is corrupt in Hdt. 2.35).
  • III Adv. usages: πλεῖστον most, Il. 19.287, Hes. Th. 231, etc.; ὡς π. X. An. 2.2.12: sts. added to a Sup., π. ἐχθίστη S. Ph. 631; π. ἀνθρώπων . . κάκιστος Id. OC 743; τὴν π. ἡδίστην θεῶν E. Alc. 790: πλεῖστα as Adv., Pi. P. 9.97, S. OC 720, etc.; πολλάκις μὲν . ., π. δὲ . . Pl. Hp.Ma. 281b; π. χαίρειν, freq. in letters, POxy. 742 (i B.C.), etc.
  • • • b furthest, π. ἀφεστηκέναι Pl. R. 587a, Arist. Mu. 391a13.
    • 2 with Art., τὸ π. at most, ἡμερῶν τεσσάρων τὸ π. Ar. V. 260, etc.; τὰ π. for the most part, Pl. Criti. 118c, etc.; opp. ἐνίοτε, Arist. HA 563a31.—The form πλείστως is cited by Gal. 17(1).855 from Hp. Epid. 6.1.10 (πλεῖστα codd.).
  • IV with Preps.:
  • • 1 διὰ πλείστου furthest off, in point of space or time, Th. 4.115, 6.11.
    • 2 ἐς πλεῖστον most, S. OC 739.
    • 3 ἐπὶ πλεῖστον over the greatest distance, to the greatest extent, in point of space, time, or extent, ἐπὶ π. χλιδῆς ἀπίκετο Hdt. 6.127; ἐπὶ π. τοῦ γενησομένου Th. 1.138; ἐκ τοῦ ἐπὶ π. Id. 1.2; ἐπὶ π. ἀνθρώπων ib. 1; ὡς ἐπὶ π. or ὡς ἐπὶ τὸ π., for the most part, Id. 4.14, Pl. Lg. 720d.
    • 4 κατὰ τὸ π. for the most part, Plb. 11.4.7, etc.
    • 5 περὶ πλείστου ποιεῖσθαι, v. περί A. IV.
    • 6 ἐν τοῖς πλεῖσται, v. ὁ, ἡ, τό, A. VIII. 6.

πλεῖστος, superl. zu πολύς, der, die, das meiste, sehr viel ; auch von der Größe, der Ausdehnung, dem Werte ; Hom. ᾖ δὴ πλεῖστον ὅμιλον ὅρα, Il. 15.616 ; πολὺ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι λαοί, die meisten u. besten, 2.577, u. öfter ; πλειστον κακόν, das größte Uebel, Unglück, Od. 4.697 ; πλείστη κόνις, καλάμη, Il. 13.335, 19.222 ; ὅμιλος ἀνδρῶν ὁ πλεῖστος, Pind. N. 7.24 ; πλείστα χρῆσις, Ol. 10.1 ; ὄχλον μὲν οὖν τὸν πλεῖστον ἐκλείψω λόγων, Aesch. Prom. 829 ; εἷς ἀνὴρ πλεῖστον πόνον ἐχθροῖς παρασχών, Pers. 319 ; ποίμναις τὰ πλεῖστα τοῦ βίου ξυνειπόμην, Soph. O.R. 1125, u. πλεῖστον adverbial, ὃν πλεῖστον φιλεῖ, ib. 612 ; selbst beim superl., πλεῖστον κάκιστος, O.C. 745, τῆς πλεῖστον ἐχθίστης ἐμοὶ ἐχίδνης, Phil. 627 ; Eur., Ar., u. in Prosa überall ; αὐτῷ ἡ πλείστη γνώμη ἦν, er war am meisten der Meinung, hatte die stärkste Neigung, Her. 5.126 ; auch πλεῖστός εἰμι τῇ γνώμῃ, 7.220, u. πλεῖστός ἐστιν ἔν τινι, er ist am meisten damit beschäftigt, spricht viel davon ; πλείστου ἄξιος, Plat. Rep. I.331a ; ὅτι νῦν ἐσμεν ἐν ἀγνοίᾳ τῇ πλείστῃ περὶ αὐτοῦ, Soph. 249e. Häufig περὶ πλείστου ποιεῖσθαί τι, Etwas am höchsten schätzen, Thuc. u. A.; – ὅσοι πλεῖστοι, ὅσα πλεῖστα, so viel wie möglich, Her. 1.14, 6.44 u. sonst ; auch ὅτι πλεῖστος, Thuc. u. A. – Scheinbar als Kompar. mit folgdm ἤ, Her. 2.35, wo Bekker πλέω liest.

πλεῖστος

-η, -ον, superl.

[πλε-ῖστος. Cf. πλείων.]

• • 1

    The most numerous, in greatest number : πλεῖστοι καὶ ἄριστοι λαοί Il. 2.577, 817. Cf. Il. 2.580, Il. 3.185, Il. 9.382, Il. 11.148, Il. 12.89 = 197, Il. 15.448 : ὅθι πλεῖστα κτήματα κεῖται Od. 4.127. Cf. Od. 4.229, Od. 5.309.

    With nouns of multitude : ὅμιλον Il. 15.616, λαόν Il. 16.377.

    Absol. : ὅθι πλεῖστοι κλονέοντο Il. 5.8. Cf. Il. 5.780, Il. 6.69, Il. 14.520, Il. 16.285 : Od. 16.77, 392= Od. 21.162, Od. 20.335.

  • 2

    The most, the most in quantity or abundance : κόνις Il. 13.335, καλάμην Il. 19.222.

  • 3

    The greatest, the most serious : κακόν Od. 4.697.

  • 4

    In neut. sing. πλεῖστον as adv., the most, to the greatest extent, in the highest degree : ἥ οἱ πλεῖστον ἔρυτο Il. 4.138. Cf. Il. 19.287.

πλεῑστος] ], πλέων v. πολύς.

πλεῖστος (sup. of πολύς): most, a great many. —Adv., πλεῖστον, most, especially.

πλεῖστος, η, ον Sup. of πολύς

• • Imost, largest, also very much, very large, both of number and size, Hom., etc.; πλεῖστός εἰμι τῇ γνώμῃ I incline most to the opinion, Hdt.
  • • 2with the Art., οἱ πλεῖστοι, much like οἱ πολλοί, the greatest number, Thuc., etc.; τὸ πλεῖστον τοῦ βίου the greatest part of life, Plat.; also ἡ πλ. τῆς στρατιᾶς Thuc.
  • IISpecial usages: ὅσας ἂν πλείστας δύναιντο καταστρέφεσθαι the greatest number that they could possibly subdue, Hdt.; ὅτι πλ. Thuc., etc.:— εἷς ἀνὴρ πλεῖστον πόνον παρασχών the greatest of all men, Aesch.
  • IIIAdverb. usages:— πλεῖστον, μάλιστα, most, Il., Attic; ὡς πλεῖστον, Lat. quam maxime, Xen.; sometimes added to a Sup., πλεῖστον ἐχθίστη, πλ. κάκιστος Soph.; so, πλεῖστα Soph.:— furthest, Plat.
  • • 2with the Art., τὸ πλ. for the most part, Ar.
  • IVwith Preps.:
  • • 1διὰ πλείστου furthest off, in point of space or time, Thuc.
    • 2εἰς πλεῖστον most, Soph.
    • 3ἐπὶ πλεῖστον over the greatest distance, to the greatest extent, in point of space or time, Hdt., Thuc.; ὡς ἐπὶ πλ. or ὡς ἐπὶ τὸ πλ. for the most part. Plat.; περὶ πλείστου ποιεῖσθαι, v. περί A. IV.
    • 4ἐν τοῖς πλεῖστοι or πλεῖσται about the most, Thuc.