ποιμενικός
ποιμενικός, of or for a shepherd
ποιμεν-ικός, ή, όν, (ποιμήν)
- of or for a shepherd, θῶκος Theoc. 1.23; πίλημα Call. Fr. 125; ἀγγεῖον Nic. ap. Ath. 11.475d, etc.: ἡ -κή (sc. τέχνη) Pl. R. 345d.
ποιμενικός, ή, όν, de berger, pastoral, Thcr. Idyl. 1, 23 ; Call. fr. 125 ; Ath. 475d ; ἡ ποιμενική (s. e. τέχνη) Plat. Rsp. 345d, l’art de faire paître les troupeaux.
Étym. ποιμήν.
ποιμενικός, hirtlich, zum Hirten od. Hirtenleben gehörig ; ἡ ποιμενική, die Hirtenkunst, Plat. Rep. I.345d ; ein Hirtenleben führend, Sp.
ποιμενικός, ή, όν
ποιμήν
- of or for a shepherd, Theocr.: —ἡ -κή (sc. τέχνη) , Plat.