πολύκροτος
πολύκροτος, loud-ringing
πολύ-κροτος, ον, also η, ον (v. infr.),
- ringing loud or clearly, h.Pan. 37; χελωνίς Posidon. 10 J.
- II sly, cunning, wily, v.l. in Od. 1.1, cf. Hes. Fr. 94.22, Anacr. 90.2 (fem. πολυκρότῃ).
πολύ·κροτος, ος, ον :
1 très sonore, retentissant, Hh. 18, 37 ; Posidon. (Ath. 527f) ||
2 qui agite ou fait résonner (ses castagnettes) en secousses multipliées, à coups pressés, Anacr. 90, 2 ||
➳ Dat. fém. πολυκρότῃ, Anacr. l. c.
Étym. π. κροτέω.
πολύκροτος, viel od. sehr lärmend, hell tönend, singend, H. h. 18.37 ; χελωνίς, Ath. XII.527f ; auch ἡ πολυκρότη im fem., Anacr. bei Ath. X.447a ; ναῦς, mit vielen Rudern (vgl. δίκροτος). – Nach Schol. Ar. Nub. 259 lasen einige Alte so für πολύτροπος Od. 1.1 und erklärten »durchtrieben«, »verschlagen«.
πολύκροτος
πολύ-κροτος, ον,
- loud-ringing, Hhymn.