πολύκρανος
πολύκρανος, many-headed
πολῠ-κρᾱνος, ον,
- many-headed, E. Ba. 1017 (lyr.).
πολύ·κρανος, ος, ον [ᾱ] à plusieurs têtes, Eur. Bacch. 1017 ; fig. Sib. 3, 176.
Étym. π. *κρᾶνον.
πολύκρανος, [ᾱ], vielköpfig, δράκων, Eur. Bacch. 1015.
πολύκρανος
πολύ-κρᾱνος, ον,
κρανίον
- many-headed, Eur.