προκριτικός
προκριτικός, of or for preference
προ-κρῐτικός, ή, όν,
- of or for preference: προκριτικόν, τό, ground or cause for preference, Ap.Ty. Ep. 11.
- II heralding a crisis in disease, παροξυσμός Aët. 5.23.
- III f.l. for κρητικός, Plu. Mus. 2.1141a.
προκριτικός, ή, όν [κρῐ]
1 qui porte à préférer, qui est une cause de préférence, Philstr. 389 ||
2 subst. τὸ πρ. Plut. M. 1141a, sorte de vers (sel. Ritschl προκρητικόν, vers commençant par un crétique).
Étym. προκρίνω, ou πρό, κρητικός.