προστακτός
προστακτός, ordained, ordinary
προστακτός, ή, όν, ordonné ou commandé en outre, c. à d. extraordinaire, Dém. 256, 10 (décr.).
Étym. vb. de προστάσσω.
προστακτός
προσ-τακτός, ή, όν
προστάσσω
- ordained, ordinary, Decr. ap. Dem.