σεβάσμιος
σεβάσμιος, reverend, venerable, august
σεβάσμ-ιος, ον, Vett.Val. 242.26, also ος, α, ον ib. 14, Hdn. 7.5.3: (σέβας):—
- reverend, venerable, august, Plu. Amat. 2.764b, Luc. Am. 19, etc.; τὸ σ. Orph. H. 27.10; τὸ πρὸς θεοὺς σ. reverence for . ., Hdn. 2.10.2. Adv. -ίως Ptol.Ascal. p.395 H.
- II as epith. of the Roman Emperor, = Σεβαστός, Augustus, SIG 834.6 (Sup., ii A.D.), Hdn. 2.3.3 (v.l. σεβαστόν) οἱ -ώτατοι Καίσαρες CPR 37.15 (iii A.D.); σ. ὅρκος, oath taken by the genius of the Emperor, PSI 1.40.19 (ii A.D.), etc.
- 2 Σεβάσμια, τά, games in honour of the Emperor, IG 3.129 (iii A.D., in form Σεβάσμεια, but perh. rather Σεβασμεῖα, contr. from Σεβασμιεῖα); also on coins, Head Hist.Num. 2717,784.
σεβάσμιος, ος, ον :
I pass.
1 digne de vénération, vénérable, d’où saint, auguste, Plut. M. 764b ; Luc. Am. 19 ||
2 p. suite, auguste, titre d’honneur des empereurs romains, Hdn 2, 3, etc. ||
II act. qui honore les dieux : τὸ σ. Hdn 2, 10, le culte des dieux ||
Sup. -ώτατος, Syn. Ep. 66, 1409 b Migne.
Étym. σεβασμός.
σεβάσμιος, auch zweier Endgn, verehrungswürdig, ehrwürdig, ὀνόματα Luc. amor. 19, u. a.Sp.; dah. auch heilig, göttlich, Plut. amator. 19 ; bei Hdn. wie σεβαστός für augustus ; auch τὸ σεβάσμιον, = σέβασις, id. 2.10.