σειραῖος

σειραῖος, α, ον, (σειρά)

• joined by a cord or band, ἵππος σ.,= σειραφόρος, S. El. 722; δυσὶ γὰρ ἵπποις . . τρίτος παρείπετο σ. … ῥυτῆρσι συνεχόμενος D.H. 7.73; νῶτα σειραίον (sc. ἵππου) cj. for σειρίου in E. Fr. 779.8; σ. ἱμάς the attaching trace of the horse, Poll. 1.148; cf. ὑποσειραῖος.
• • • 2 of cord, twisted, βρόχοι E. HF 1009; μήρινθος Orph. A. 241.

σειραῖος, am Seile ; gew. ἵππος σ., das Handpferd, das an der Leine zieht, Suid. ὁ ἔξω τοῦ ζυγοῦ, ὁ δεξιός ; Soph. El. 712 ; übertr., das rechte von zwei Jochpferden, ὑπὸ σειραίοις ποσὶν ἕλκουσαν τέκνα, Eur. Herc.Fur. 446, neben sich herführend ; σειραῖος ἱμάς, der Riemen vom Handpferde, Poll. 1.148 ; σειραίη μήρινθος, Orph. Arg. 241.

σειραῖος, α, ον σειρά

• • • 1joined by a cord or band, ἵππος σ. σειραφόρος, Soph.
    • 2of cord, twisted, βρόχοι Eur.