σπλάγχνα

τά.

The entrails (such as the heart, liver and spleen) of an animal killed as under ἱερεύω 1 or (2) : ἐπεὶ σπλάγχνα πάσαντο Il. 1.464 = Il. 2.427 : = Od. 3.461 = Od. 12.364. Cf. Il. 2.426 : Od. 3.9, 40, Od. 20.252, 260.

• 1womb ἦλθεν δʼ ὑπὸ σπλάγχνων ὑπʼ ὠδῖνός τʼ ἐρατᾶς Ἴαμος ἐς φάος αὐτίκα O. 6.43 ἐπεὶ σπλάγχνων ὕπο ματέρος αὐτίκα θαητὰν ἐς αἴγλαν παῖς Διὸς ὠδῖνα φεύγων διδύμῳ σὺν κασιγνήτῳ μόλεν N. 1.35 “ὑπὸ σπλάγχ[νοις] φέροισα τόνδʼ ἀνέρʼ Πα. 8A. 18.