στύω
στύω, make stiff
στύω, fut. στύσω [ῡ] AP 10.100 (Antiphan.): aor.1 inf. στῦσαι Ar. Lys. 598:—
- make stiff or erect: sens. obsc., penem erigere, Ar. l.c.:— Pass. (with intr. pf. Act. ἔστῡκα Id. Av. 557, Lys. 989, Lacon. 3pl. -αντι ib. 996), Id. Av. 1256; ἐπί τινα Luc. Alex. 11: aor. Pass. ἐστύθην Diog. Ep. 35.3.
στύω [ῡ] (f. στύσω, ao. ἔστυσα, pf. ἔστυκα [ῡ]) être en érection, Ar. Lys. 598 ||
Moy. m. sign. Ar. Av. 1256 ; Luc. Alex. 11 ||
➳ Pf. 3 pl. lac. ἐστύκαντι, Ar. Lys. 996.
Étym. indo-europ. *sth₂-u-, v. ἵστημι.
στύω, [ῡ], steifen, emporrichten, bes. das männliche Glied, ὅστις ἔτι στῦσαι δυνατός Ar. Lys. 598, u. a. com.;
Pass. mit dem perf. act. ἔστῡκα, steif emporstehen, aufgerichtet sein, gew. vom männlichen Gliede, Ar. Ach. 1180, ποθοῦντες ὑμᾶς ἀναμένουσʼ ἐστυκότες Pax 712, Av. 557 u. öfter ; ἐστύκαντι, lakonisch, Lys. 996 u. sonst ; στύεσθαι ἐπὶ τὴν μητέρα, Luc. Alex. 11.
Pass. mit dem perf. act. ἔστῡκα, steif emporstehen, aufgerichtet sein, gew. vom männlichen Gliede, Ar. Ach. 1180, ποθοῦντες ὑμᾶς ἀναμένουσʼ ἐστυκότες Pax 712, Av. 557 u. öfter ; ἐστύκαντι, lakonisch, Lys. 996 u. sonst ; στύεσθαι ἐπὶ τὴν μητέρα, Luc. Alex. 11.