συνωριστής
συνωριστής, driver of a συνωρίς
συνωρ-ιστής, οῦ, ὁ,
- driver of a συνωρίς, PLond. ined. 2087, 2358 (iii B.C.), PSI 4.406.3 (iii B.C.).
- 2 driven in a συνωρίς, ἡμίονοι PCair.Zen. 8.11 (iii B.C.); so perh. ib. 673 (iii B.C.).