συοκτόνος
συοκτόνος, slaying swine
σῠο-κτόνος, ον,
- slaying swine or boars, Call. Dian. 216, Nonn. D. 1.27.
συο·κτόνος, ος, ον, qui tue un porc, Call. Dian. 216 ; Nonn. D. 1, 27.
Étym. σῦς, κτείνω.
συοκτόνος, Schwiene tötend, schlachtend, Callim. 30 (VI.331), Dian. 216.