σύνωσις
σύνωσις, forcing together, compression
σύνωσις, εως, ἡ, (συνωθέω)
- forcing together, compression, Pl. Ti. 62b, Epicur. Ep. 2 p.49 U., al., Paul.Aeg. 6.73; διώσεις ἢ σ. Arist. Ph. 243b9.
σύνωσις, εως (ἡ) action de pousser, de presser, de serrer, Plat. Tim. 62b ; Arstt. Phys. 7, 2, 4.
Étym. συνωθέω.
σύνωσις, ἡ, = συνώθησις, Plat. Tim. 62b.