συριγμός
συριγμός, a whistling, hissing
συριγ-μός, ὁ,
- shrill piping sound, hissing, as of serpents, Arist. HA 536a6, Str. 9.3.10 (pl.); in sign of derision, X. Smp. 6.5; as a military signal, Aen. Tact. 24.17; σ. καὶ χλευασμοί Plb. 30.29.6; σ. κάλων the whistling of rigging, D.H. Comp. 16; of the sound of sibilants, ib. 14; hissing in the theatre, Plu. Cic. 13; of the cry of elephants, Arr. An. 5.17.7; singing in the ears, Dsc. 2.78.
συριγμός, οῦ (ὁ) [ῡ]
1 sifflement (de serpents, Arstt. H.A. 4, 9, 9 ; de cordages, DH. Comp. 14) ; son sifflant de certaines lettres, DH. Comp. 14 ; sifflement des éléphants, Arr. An. 5, 17 ; sifflement ou bourdonnement d’oreille, Diosc. 2, 96 ||
2 action de siffler par moquerie, Xén. Conv. 6, 5 ; Pol. 30, 20, 6 ; Plut. Cic. 13, M. 813f.
Étym. συρίζω.
1. gefluit (tijdens applaus)
2. suizen (van een speer)
συριγμός, [ῡ], ὁ, das Pfeifen, Auspfeifen, Xen. Symp. 6.5 ; καὶ χλευασμός, Pol. 30.20.6 ; übh. jeder pfeifende, schwirrende Ton, συριγμὸς κάλων, das Schnurren von der Rolle ablaufender Seile, stridor ; auch vom Geschrei des Elephanten ; auch das Klingen der Ohren, Ohrenbrausen ; Sp., wie Plut. u. Arr.
ἔπειτα σύρισον μακρὸν συριγμόν, ἔπειτα πόπυσον λέγων
después da un gran silbido, luego, chasquea los labios diciendo
ἕλκυσαι ἔσω, πληροῦ καμμύων, μύκησαι, ὅσον δύνασαι, ἔπειτα στενάξας συριγμῷ ἀνταπόδος
toma aliento, llénate de aire cerrando los ojos, muge cuanto puedas y luego gime y devuelve el aire con un silbido
a
ὁ δʹ (σύντροφος τοῦ ὀνόματος) σ.
el cuarto compañero de tu nombre es un silbido
ἀντὶ δὲ τοῦ συριγμοῦ δράκοντα δάκνοντα τὴν οὐράν
en lugar del silbido,
συριγμός
σῡριγμός, οῦ, ὁ,
συρίζω
- a whistling, hissing, Xen.