σύρισμα
σύρ-ισμα [ῡ], ατος, τό, and συρ-ισμός, ὁ,
- later forms of σύριγμα, -μός; the former in Hsch. s.v. ἄσθμα, the latter in LXX Jd. 5.16, al., Luc. Anach. 32.
σύρισμα, ατος (τὸ) [ῡ] c. le suiv. Bas. 2, 817 Migne.
σύρισμα, τό, = σύριγμα, Sp.