σύστομος
σύστομος, with a narrow mouth
σύστομ-ος, ον,
- with a narrow mouth, opp. μεγαλόστομος, Arist. PA 662a24 (Comp.); of a μέτοικος (called σκάφη) , -ώτερος σκάφης, prov. of one whose low birth makes him keep silence, Men. 191, Thphr. Fr. 103; τὰ σ. τῶν τευχέων Archyt. 1; πίθος μέγας καὶ σ. Moer. p.392 P., cf. Hero Spir. 1 Praef.
- 2 mouth to mouth, of a kiss, Telecl. 12.
σύ·στομος, ος, ον :
1 dont la bouche ou le museau se termine en pointe, Arstt. P.A. 3, 1, 12 ||
2 dont l’ouverture est rétrécie, Archyt. B 1, p. 433, 12 ||
3 qui se donne bouche contre bouche (baiser) Télécl. (Poll. 10, 68) ||
Cp. -ώτερος, Arstt. l. c.
Étym. σύν, στόμα.
σύστομος, mit zusammengezogenem, spitzig zulaufendem Munde, Arist. part.anim. 3.1 ; – συστομώτερος σκάφης, Men. bei Zenob. 5.95, den Mund mehr zusammenhaltend, schweigender als die σκαφηφόροι.