τάλαντον

τᾰλαντ-ον, τό,

• balance, Ζεὺς . . τὸ τ. ἐπιρρέπει ἄλλοτε ἄλλως Thgn. 157; ζυγὸν ταλάντου A. Supp. 823 (lyr.); ταλάντῳ μουσικὴ σταθμήσεται Ar. Ra. 797: in this sense used by Hom. only in pl., pair of scales, ἔχον ὥς τε τάλαντα γυνή . ., ἥ τε σταθμὸν ἔχουσα καὶ εἴριον ἀμφὶς ἀνέλκει ἰσάζουσα Il. 12.433; esp. of the scales in which Zeus weighed the fortunes of men, χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τ. 8.69, 22.209; γνῶ γὰρ Διὸς ἱρὰ τ. 16.658; ἐπὴν κλίνῃσι τ. Ζεύς, i.e. when he decides the issue of battle, 19.223; τ. βρίσας οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ A. Pers. 346; of the scales of justice, δίκης κατέκειτο τάλαντα h.Merc. 324, cf. AP 6.267.4 (Diotim.): so in sg., δίκας ῥέπει τάλαντον B. 17.25.
• • • 2 tax paid for the use of the public scales, SIG 4.7 (Cyzicus, vi B.C.).
  • II anything weighed,
  • • 1 a definite weight, talent, in Hom. always of gold, δέκα χρυσοῖς τάλαντα Il. 9.122; δύω χρ. τ. 18.507; δέκα πάντα τ. ten in all, 19.247, 24.232; χρυσοῦ . . εὐεργέος ἑπτὰ τ. Od. 9.202; χρυσοῖο τάλαντον . . τιμήεντος 8.393: from the order of the prizes in Il. 23.262 sq. and other passages its weight was probably not great, cf. Arist. Fr. 164.
    • 2 in post-Hom. writers, the τάλαντον was both a commercial weight (differing in different systems), and also the sum of money represented by the corresponding weight of gold or silver; τοῖσι μὲν (of the subjects of Darius) ἀργύριον ἀπαγινέουσι εἴρητο Βαβυλώνιον σταθμὸν τ. ἀπαγινέειν, τοῖσι δὲ χρυσίον ἀπαγινέουσι Εὐβοϊκόν· τὸ δὲ Βαβυλώνιον τ. δύναται Εὐβοΐδας (ὀκτὼ καὶ add. Reiz) ἑβδομήκοντα μνέας Hdt. 3.89; τ. Ἀττικόν, Αἰγιναῖον, etc., Poll. 9.86; ἐποίησε [ὁ Σόλων] σταθμὰ πρὸς τὸ νόμισμα τρεῖς καὶ ἑξήκοντα μνᾶς τὸ τ. ἀγούσας Arist. Ath. 10.2.
    • • a of money, τ. ἀργυρίου Hdt. 7.28, cf. X. HG 3.5.1, etc.; χίλια τ. νομίσματος Aeschin. 2.174; μνᾶ ἀπὸ τοῦ τ. IG 1(2).220.7, cf. 92.37, al.
      • b of weight, τὸ τ. τὸ ἐμπορικόν ib. 2(2).1013.35; used in weighing lead, ib. 1(2).374.287, 4(2)(1).103.131 (Epid., iv B.C.), PMich.Zen. 9.4 (iii B.C.); iron, PCair.Zen. 144.6 (iii B.C.), CPHerm. p.77 (iii A.D.); cloth, PMich.Zen. 120.8 (iii B.C.), etc.

τάλαντον, τό,
1) die Waage, im plur. auch die Waagschalen ; χρύσεια πατὴρ τίταινε τάλαντα, Il. 8.69, 22.209, wie γνῶ γὰρ Διὸς ἱρὰ τάλαντα, 16.658 ; ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα Ζεύς, 19.223, vgl. 12.433, ὥστε τάλαντα γυνὴ χερνῆτις ἀληθής, ἥτε σταθμὸν ἔχουσα καὶ εἴριον ἀμφὶς ἀνέλκει ἰσάζουσα ; also immer im plur., wie Aesch. τάλαντα βρίσας οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ, Pers. 338, der auch den sing. hat, ζυγὸν ταλάντου, Suppl. 803 ; Ar. Ran. 796 ; sp.D., τάλαντα δίκης, Diotim. 2 (VI.267); τύχης σφαλεροῖσι ταλάντοις, Agath. proœm.
2) das Gewogene, u. zwar
   a) ein bestimmtes Gewicht ; bei Hom. stets vom Golde, ἕκαστος χρυσοῖο τάλαντον ἐνείκατε τιμήεντος, Od. 8.393, sonst im plur., χρυσοῦ δὲ στήσας δέκα πάντα τάλαντα, Il. 19.247, 24.232 u. öfter, Od. 4.129 ; χρύσεια τάλαντα, Theocr. 8.53 ; auch ἀργυρίου τάλαντα, Her. 7.28 ; – später in Griechenland ein wirkliches Handelsgewicht, 53 Pfund 22 Loth 2 Quentchen, in Alexandria aber 125 Pfund betragend. So kommt es zuerst bei Her. 2.180, 6.97 vor.
   b) eine bestimmte, jenem Gewicht ursprünglich entsprechende Geldsumme, deren Wert zu verschiedenen Zeiten u. in den verschiedenen griechischen Staaten verschieden war ; das attische Talent, das gebräuchlichste, welches gewöhnlich gemeint ist, wenn keine bes. Bestimmung dabei steht, betrug 60 Minen, 1375 Thlr.; vgl. über die andern Böckh ath. Staatsh. I p. 15 ff.; Ar. u. in Prosa überall.
   c) das Zugewogene, Zugeteilte, vom Schicksal Verhängte, vgl. Jacobs AP p. 945.

τάλαντον

τό

• • 1

    In pl., a pair of scales, a balance: ὥς τε τάλαντα γυνὴ χερνῆτις [ἔχει] Il. 12.433.

    The scales of Zeus: χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα Il. 8.69=Il. 22.209. Cf. Il. 16.658 (figuratively), Il. 19.223.

  • 2

    A definite weight (of gold) of uncertain amount, a talent (of gold): δέκα χρυσοῖο τάλαντα Il. 9.122= 264. Cf. Il. 18.507, Il. 19.247, Il. 23.269, 614, Il. 24.232: Od. 4.129, 526, Od. 8.393, Od. 9.202, Od. 24.274.

τάλαντον (root ταλ, τλῆναι): (1) scale, pl. scales, balance, Il. 12.433; esp. fig., of the golden scales in which Zeus balances the fates of men, Il. 8.69, Il. 16.658, Il. 19.223.—(2) a definite (unknown) weight, talent, χρῡσοῖο, *i 122, Od. 4.129.

τάλαντον, ου, τό, *τλάω

• • Ia balance, Theogn., Ar.:—in pl. a pair of scales, Il., etc.
  • IIanything weighed,
  • • 1a definite weight, a talent, in Hom. of gold; but the weight of the Homeric talent is unknown.
    • 2in later times the τάλαντον was both a weight and a sum of money represented by that weight of silver:—the Attic talent weighed about 57.75 lbs. avoird., and its value in our money was about 200 l. There was, of course, no such coin as a talent. For purposes of coinage, a talent of silver was coined into 6000 drachmae.