ταμεῖον
τᾰμεῖον, v. ταμιεῖον.
ταμεῖον, forme récente p. ταμιεῖον, Plut. M. 9e ; Babr. 108, 2.
ταμεῖον, τό, = ταμιεῖον ; Strab. 6.2.7 bei Kramer ; Luc. rhet.praec. 17.
Strong 5009
1. a treasury (Thuc., al).
2. a store-chamber (Arist., Xen.; De 28:8): Lk 12:24.
3. an inner chamber (Xen., Hell., v, 4, 5 ; Is 26:20, al.): Mt 6:6 24:26, Lk 12:3.†
ταμεῖον
τᾰμεῖον, ου, τό,
= ταμιεῖον, Babr.