τανύπρεμνος
τανύπρεμνος, with long stem
τᾰνύ-πρεμνος, ον,
- with long stem, φηγός Nonn. D. 5.303; λόχμη ib. 541; with tall trees, Ἴδη v.l. in Coluth. 195.
τανύ·πρεμνος, ος, ον [ᾰ]
1 au tronc élevé, Nonn. D. 5, 303 ||
2 couvert de troncs élevés, Col. 195 ; Nonn. D. 5, 541.
Étym. τανυ-, πρέμνον.
τανύπρεμνος, mit langem Stamme ; φηγός Nonn. D. 5.303, u. öfter ; Ἴδη, Coluth. 195.