τηλόθεν
τηλόθεν, from afar, from a foreign land
τηλόθεν, Aeol. [π]ήλοθεν prob. in Alc. Supp. 12.10:—Adv., (τηλοῦ)
- from afar, τ. ἦλθεν Il. 5.651, cf. S. Aj. 1318, Ph. 454; εἰ καὶ μάλα τηλόθεν ἐσσί Od. 6.312, cf. 7.194: in Hom. mostly folld. by ἐκ, τηλόθεν ἐξ ἀπίης γαίης Il. 1.270, al.:—τηλόθε, Pi. N. 3.81, AP 9.246 (Marc. Arg.).
- 2 sts. in the sense of τηλόθι, σήμηνε δὲ τέρματʼ Ἀχιλλεὺς τ. ἐν λείῳ πεδίῳ Il. 23.359: so c. gen., Πελειάδων τηλόθεν far from them. Pi. N. 2.12, cf. S. Aj. 204 (anap.), E. HF 1112.
τηλόθεν, auch τηλόθε, adv., von fern, fernher, aus der Fremde ; ἦλθεν Il. 5.631 u. sonst ; gew. mit ἐκ vrbudn, z.B. τηλόθεν ἐκ νήσου 18.208, τηλόθεν ἐξ ἀπίης γαίης 1.270 ; so auch Hes.; Pind. vrbdt es auch mit dem bloßen gen., τηλόθεν Πελειάδων, N. 2.12. In einzelnen Vrbdgn steht es dem τηλοῦ nahe, wie σήμηνε τέρματʼ Ἀχιλλεὺς τηλόθεν ἐν λείῳ πεδίῳ, Il. 23.359, was aber so aufgefaßt ist : er bezeichnete das Ziel von fern auf dem Gefilde, wie εἰ καὶ μάλα τηλόθεν ἐσσί, wenn du auch noch so weit her bist, Od. 6.322, 7.194 ; τηλόθεν τό τʼ Ἴλιον καὶ τοὺς Ἀτρείδας εἰσορῶν φυλάξομαι, Soph. Phil. 452 ; τηλόθεν γὰρ ᾐσθόμην βοήν, Aj. 1297 ; einzeln bei sp.D., wie Opp. Cyn. 2.82 ; Ep.adesp. 275 (IX.755).
τηλόθεν
[τηλοῦ + -θεν 1, -θεν 2.]
- 1
From far away, from afar : τ. ἐξ ἀπίης γαίης Il. 1.270. Cf. Il. 2.849, 857, 877, Il. 5.478, 651, Il. 18.208 : Od. 3.231, Od. 5.283, Od. 6.312, Od. 7.25, 194, Od. 9.273= Od. 13.237, Od. 19.28.
- 2
Far, far away, at a distance : τ. ἐν λείῳ πεδίῳ Il. 23.359.
- 1
For Pindar, see also: τηλόθε
τηλόθεν : from far away.
τηλόθεν
τηλοῦ
- 1from afar, from a foreign land, Il., Soph.;— τηλόθε in Pind.
- 2sometimes = τῆλε, τηλοῦ, Hom.; c. gen., τηλόθεν Πελειάδων far from them, Pind.