τρίορχος
τρίορχος, with three testicles
τρῐ-ορχος, ὁ,
- = τριόρχης II, Semon. 9, Ar. Av. 1206, Com.Adesp. 592; gloss on μέρμνης, Hsch.; cf. μερμνάδαι· οἱ τ. παρὰ Λυδοῖς, Andron ap.Gloss.Oxy. 1802.46.
- II v.l. for τριόρχης in Ar. V. 1534 (lyr.).
τρί·ορχος, ος, ον, c. le préc. Sim. am. Iamb. fr. 8 ; Ar. Av. 1206.
τρίορχος, 1) ὁ, eine Falken- oder Weihenart ; Ar. Av. 1205 ; Simonds bei Ath. VII.299 ; ἀετοὺς τριόρχας Lycophr. 148.
2) ἡ τρίορχος, eine fabelhafte Pflanze, sonst κενταυρίς, Theophr.
2) ἡ τρίορχος, eine fabelhafte Pflanze, sonst κενταυρίς, Theophr.