τρίπαλτος
τρίπαλτος, thrice-brandished
τρί-παλτος, ον, (πάλλω)
- thrice-brandished: metaph., threefold, manifold, A. Th. 990 (lyr., dub. l.).
τρί·παλτος, ος, ον [ῐ] lancé ou qui frappe avec une force triple, d’où violent, Eschl. Sept. 985 dout.
Étym. τρ. πάλλω.
τρίπαλτος, dreifach, dreimal geschwungen, d.i. mit großer Gewalt geschwungen, Aesch. πήματα, sehr heftig, Spt. 972.
τρίπαλτος
τρί-παλτος, ον,
πάλλω
- thrice-brandished; metaph. threefold, manifold, Aesch.