τρυπητήρ
τρυπητήρ, pierced vessel
τρῡπ-ητήρ, ῆρος, ὁ,
- pierced vessel, Ph. Bel. 90.28.
τρυπητήρ, ῆρος (ὁ) [ῡ] vase percé d’un orifice, Phil. byz. Bel. 90.
Étym. τρυπάω.
τρυπητήρ, [ῡ], ῆρος, ὁ, ein durchlöchertes Gefäß von Kupfer, Ton, Mathem. vett.