τρυπάω

τρῡπ-άω,

• bore, pierce through, ὡς ὅτε τις τρυπῷ (opt.) δόρυ νήϊον ἀνὴρ τρυπάνῳ, οἱ δέ τʼ ἔνερθεν ὑποσσείουσιν ἱμάντι (cf. τρυπανία) Od. 9.384, cf. Hp. VC 18, Pl. Cra. 387e; ἐτρύπησεν τῷ ποδὶ τὴν βελόνην (of a very thin man) AP 11.102 (Ammian. or Nicarch.), 308 (Lucill.); with double acc., πόνος με τὸν πόδα τ. is stabbing into, Luc. Ocyp. 169; cf. ἁλία (B):—Pass., τετρυπήσθω τὸ τρῆμα let the hole be bored, Hp. Steril. 222; διʼ ὠτὸς . . τρυπωμένου through well-bored ear, i. e. open to hear, S. Fr. 858 (codd. Plu., but ῥυπωμένου is prob. cj.); τὰ ὦτα τετρυπημένος having oneʼs ears pierced for ear-rings, X. An. 3.1.31; ψῆφος τετρυπημένη the pebble of condemnation which had a hole in it, opp. πλήρης, Aeschin. 1.79, Arist. Ath. 68.2, 69.1; ἐτετρύπητο ἄλλη ἔξοδος Luc. Alex. 16.
• • • 2 sens. obsc., Theoc. 5.42, APl. 16.243 (Antist.).

τρυπάω, [ῡ], bohren, durchbohren, Od. 9.384 u. Folgende ; nach Thom.Mag. nicht attisch ; findet sich aber Plat. Crat. 327e, 388a, Theag. 124b ; τὸ ὦτα τετρυπημένος, Xen. An. 3.1.31 ; bes. war es der Offizielle Ausdruck bei Verurteilungen durch die Richter, ἡ ψῆφος ἡ τετρυπημένη, im Ggstz von πλήρης, Aesch. 1.79 ; Luc. Bis acc. 35 ; ἐτετρύπητο ἔξοδος, Alex. 16 ; Timon. 18 ; im obszönen Sinne, wie περαίνω, Antist. 2 (Plan. 243).

†τρυπάω

[cf. τρύπανον.]

3 sing. pres. opt. τρυπῷ (app. contr. fr. τρυπάοι).

To perforate with a drill, bore, drill Od. 9.384.

τρυπάω , opt. 3 sing. τρῡπῷ: bore, Od. 9.384†.

τρυπάω τρῡπάω, τρύω

• • • 1to bore, pierce through, Od.:—Pass., τὰ ὦτα τετρυπημένος having oneʼs ears pierced for earrings, Xen.; ψῆφος τετρυπημένη the pebble of condemnation which had a hole in it, Aeschin.
    • 2τρ. τῷ ποδὶ τὴν βελόνην to force the point through the foot, Anth.