χαλκωρυχεῖον
χαλκωρυχεῖον, copper-mine
χαλκωρῠχ-εῖον, τό,
- copper-mine, Thphr. Lap. 25, Str. 17.2.2, Plu. QConv. 2.659c, better written χαλκωρῠχ-ρύχιον, as in PPetr. 3 p.320 (iii B. C.), Str. l.c. (v. l.), Plu. l.c. (codd.).
χαλκ·ωρυχεῖον, ου (τὸ) [ῠ] mine de cuivre, Th. Lap. 25, etc. ; Str. 821, etc.
Étym. χάλκος, ὀρύσσω.
χαλκωρυχεῖον, τό, Kupfergrube, Kupferbergwerk, Strab. XVII.