χαλκοφάλαρος
χαλκοφάλαρος, adorned with brass
χαλκο-φάλᾰρος [φᾰ], ον,
- adorned with brass, δώματα Ar. Ach. 1072.
χαλκο·φάλαρος, ος, ον [ᾰᾰ] aux ornements de cuivre ou d’airain, Ar. Ach. 1072.
Étym. χ. φάλαρον.
χαλκοφάλαρος, von Erz od. Kupfer glänzend, damit geschmückt, δώματα Ar. Ach. 1036.
χαλκοφάλαρος
χαλκο-φάλᾰρος, ον,
φάλαρα
- adorned with brass, Ar.