χρηστέον

χρηστέον, (χράομαι)

• one must use, c. dat. rei, Hp. Art. 77, Pl. Sph. 267e; ὅπῃ καὶ ὅπως χ. τινί X. Mem. 3.1.11; πῶς χ. εἴη περί τινος D.S. 18.64; πῶς χ. προτρέποντα = πῶς δεῖ τινα χρῆσθαι, Arist. Rh. 1375a26 cf. Plb. 5.98.9, Phld. Mort. 19, Porph. Abst. 2.44, etc.