χρηστοήθης
χρηστοήθης, well-disposed
χρηστο-ήθης, ες,
- good-natured, well-disposed, Arist. Rh. 1395b17, Ptol. Tetr. 163, al.
χρηστο·ήθης, ης, ες, d’un caractère bon et honnête, Arstt. Rhet. 2, 21, 16.
Étym. χρηστός, ἦθος.
χρηστοήθης, ες, gutmütig, gutherzig, von guter Gesinnung, Arist. rhet. 2.21.
χρηστοήθης
χρηστο-ήθης, ες
ἦθος
- well-disposed, Arist.