χρηστήριος

χρηστήριος, α, ον, also ος, ον A. Eu. 241: (χράω (B) A):

• oracular, prophetic, ἐφετμαί l.c.; ὄρνιθες Id. Th. 26; χρηστηρίαν ἐσθῆτα Id. Ag. 1270; τρίπους χ. E. Ion 1320; τοὔνομα Id. Hel. 822; also Ἄπολλον χρηστήριε author of oracles, Hdt. 6.80, cf. OGI 312 (Aegae, ii B. C.).
• • II (χράομαι) = χρηστικός, fitted or designed for use, useful, χρηστήρια σκεύη household utensils or furniture, Pl.Com. 27 (τὰ πρὸς θεωρίαν ἢ θυσίαν σ. Poll. 10.11); without σκεύη, Mnemos. 57.208 (Argos, vi B. C.), OGI 326.30 (Teos, ii B. C.); ὅσα σκύτινα τῶν ὅπλων καὶ τῶν χ. Str. 13.1.48, cf. 15.2.6, Nic.Dam. 106J.; τὸν περίβολον καὶ τὰ ἐν αὐτῷ χ. Explor.Arch. de Délos 11.291, cf. 120, Durrbach Choix d’ inscr. de Délos 119 (ii B. C.); τὰ δώματα καὶ τὰ χ. τῶν ὑδάτων Supp.Epigr. 8.170 (Palestine), cf. PCair.Zen. 764.37 (iii B. C.).

χρηστήριος, auch 2 Endgn,
1) zum Wahrsager, zum Wahrsagen gehörig, prophetisch ; ὄρνιθες Aesch. Spt. 26 ; ἐφετμὴ Λοξίου Eum. 232, die das Orakel gegeben ; ἐσθής, das Kleid des Wahrsagers, Ag. 1243, τρίποδα χρηστήριον λιποῦσα Eur. Ion 1320.
2) (χράομαι) zum Gebrauche gehörig, bestimmt ; χρηστήρια, mit und ohne σκεύη, Geschirr, Hausrat, utensilia, Strab. u. a.Sp.; Poll. 10.11.

χρηστήριος, α, ον χράω

• of or from an oracle, oracular, prophetic, Aesch., Eur.; Ἄπολλον χρηστήριε author of oracles, Hdt.