ψυχοδοτήρ
ψυχοδοτήρ, giver of the soul
ψῡχο-δοτήρ, ῆρος, ὁ,
- giver of the soul or life, epith. of Apollo, AP 9.525.24.
ψυχο·δοτήρ, ῆρος (ὁ) [ῡ] qui donne l’âme ou la vie, Anth. 9, 525, 24.
Étym. ψ. δοτήρ.
ψυχοδοτήρ, [ῡ], ῆρος, ὁ, Geber der Seele, des Lebens, Apoll. Hymn. (IX.525).
ψυχοδοτήρ
ψῡχο-δοτήρ, ῆρος, ὁ,
- giver of the soul or life, Anth.