ψυχολέτης
ψυχολέτης, soul-destroyer
ψῡχ-ολέτης, ου, ὁ,
- soul-destroyer, Hdn. Epim. 211.
ψυχ·ολέτης, ου [ῡ] adj. m. c. le préc. Hdn gr. Epim. p. 211 Boissonade.
Étym. ψ. ὄλλυμι.
ψυχολέτης, soul-destroyer